ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ

Κι αν όλα τα αφήσαμε στην τύχη, αυτή πονηρά μας έκλεισε το μάτι (Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν #17)

Και να που σήμερα καλούμαστε (ως Α/Α χώρος) να επιχειρήσουμε το αδιανόητο, αυτό το πρώτα και πάντα, αυτό που σωστά μεν το τοποθετήσαμε στο επίπεδο της καθημερινότητας, αλλά που (κάκιστα) ελάχιστα το οραματιστήκαμε στη διάσταση που τώρα απαιτούν οι καταστάσεις…

Περισσότερα...

Επί του πιεστηρίου #17

Πρώτα οι Βασιλιάδες, οι Αυτοκράτορες, οι φεουδάρχες… στη συνέχεια οι βιομήχανοι, οι φασίστες και οι δικτάτορες, μετά οι «υπηρέτες της δημοκρατίας», τα μικρά και μεγάλα αφεντικά, η «αγορά». Και τίποτα στον μάταιο τούτο κόσμο δεν είναι τυχαίο…

Περισσότερα...
Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν #16

Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν #16

Το τέλος της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, ως αποδεκτή σχέση διαχείρισης εξουσίας, τελικά δεν ήρθε από τις όποιες επαναστατικές δυνάμεις, αλλά από τα οικονομικά αδιέξοδα του ίδιου του συστήματος…

Περισσότερα...

Επί του πιεστηρίου #16

κι αν κάτι μας κάνει να αξίζουμε, είναι αυτή η πρόκληση να αλλάξουμε τα πράγματα, αλλά αυτό θα γίνει μόνο όταν αλλάξουμε κι εμείς οι ίδιοι, γιατί το τζιτζίκι μπορεί να μην δουλεύει, αλλά και το μυρμήγκι δεν μπορεί να τραγουδήσει…

Περισσότερα...