Kάποια εργατικά νέα

-Απεργία(17/4) πραγματοποίησαν οι εργάτες γης του δήμου Τύρναβου στα μέσα του Απριλίου, με βασικό τους αίτημα την αύξηση του μεροκάματου από τα 30 ευρώ στα 33,5 -όπως ορίζει ο νόμος- και τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας. Οι εποχιακοί εργάτες γης, κυρίως αλβανικής καταγωγής, είναι ένα από τα πιο υποτιμημένα κομμάτια της εργατικής τάξης. Στην απεργία συμμετείχαν πάνω από 100 άτομα, και οι κινητοποιήσεις διήρκησαν μέρες. Στη συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε, οι ίδιοι, θέτουν ως άμεση προτεραιότητα για τη συνέχιση του αγώνα τους, την ίδρυση σωματείου εργατών γης ανεξαρτήτως εθνικότητας και φύλου.

Η αύξηση του μισθού ως διεκδίκηση, δεν είναι μια στεγνή οικονομική βαλβίδα αποσυμπίεσης, αλλά αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα ενάντια στο κεφάλαιο. Η ταξική σύνθεση των εργατών γης, αποτελείται κυρίως από μετανάστες γεγονός το οποίο δίνει μια παραπάνω διάσταση στην απεργία και στα νοήματα της.

πηγή bit.ly/31wnZvV

-Μία ακόμη εργοδοτική δολοφονία συνέβη (20/5) στο ναυπηγείο Atlas στο Πέραμα, που τα καθεστωτικά επιμένουν να ονομάζουν “δυστύχημα με ασαφή αίτια”. Ο Olaria Sukabriel, έπεσε από σκαλωσιά ύψους 10 μέτρων και βρήκε το θάνατο. Τα συνδικάτα Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας και το συνδικάτο Ναυπηγοξυλουργών, αναφέρουν πως οι συνθήκες εργασίας ήταν οι συνήθεις, δηλαδή απροστάτευτες, πρόχειρες και βιαστικές. Γνωρίζουμε καλά πως στην εποχή της ανάπτυξης και της συσσώρευσης, οι εργάτες είναι αναλώσιμοι και πως τα μέτρα προστασίας, είναι κόστος. Εμείς όμως δεν πρέπει να συνηθίζουμε τον θάνατο. Με άμεσα αντανακλαστικά, τα συνδικάτα οργάνωσαν 24ώρη απεργία στη Δραπετσώνα και πορεία προς το υπουργείο Ναυτιλίας και αναφέρουν σε ανακοινώσεις τους :

«Μας λένε δηλαδή, ότι για να έχουμε ένα μεροκάματο θα πρέπει να παίζουμε τη ζωή μας κορόνα – γράμματα. Αυτή είναι η ανάπτυξη για την οποία μας έχουν πάρει τα αυτιά. Αυτή είναι η ζωή με ή χωρίς μνημόνιο που μας ετοιμάζουν για τις επόμενες δεκαετίες»

πηγή bit.ly/2KcmLjR

Οι εργαζόμενες και εργαζόμενοι στα Public έφτιαξαν το δικό τους σωματείο. Όπως αναφέρει η ανακοίνωση τους: “Ύστερα από μακροχρόνιες προσπάθειες συναδελφισσών και συναδέλφων στα Public και με την έμπρακτη αλληλεγγύη των συναδέλφων του ΣΥΒΧΨΑ, έχουμε καταφέρει να δώσουμε και οργανωτική μορφή στις εμπειρίες μας από τους αγώνες, με την ίδρυση Σωματείου Εργαζομένων στα Public (Σωματείο Εργαζομένων στην Εταιρεία Retail World Α. Ε. – Καταστήματα Public). Η ίδρυση του σωματείου είναι το αποτέλεσμα των αγώνων που δώσαμε όλα αυτά τα χρόνια και που μπορούμε και πρέπει να συνεχίσουμε να τους δίνουμε από μια θέση πιο δυνατή για εμάς, το δικό μας σωματείο. Ένα Σωματείο, το οποίο θα μπορεί να αγωνιστεί γύρω από ένα συγκεκριμένο πλαίσιο αιτημάτων όλων των εργαζομένων στα Public. […]”

Σε αυτή, θέτουν ως βασικές διεκδικήσεις την υπογραφή Πανελλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και τον αγώνα ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας και καλούν τις συναδέλφισσες και συναδέλφους τους να οργανωθούν να οργανωθούν στο Σωματείο.

email: public.wor@gmail.com

-Στις 6/6/19 , η Κίνηση Εργαζομένων Κοινωφελούς Εργασίας Ηρακλείου, πραγματοποίησε δίωρη στάση εργασίας και συγκέντρωση στα Λιοντάρια. Οι εργαζόμενοι δεν αναγνωρίζονται από τη σύμβαση τους ως τέτοιοι, δηλαδή ως εργάτες και εργάτριες με αντίστοιχη ανάγκη για κοινωνικό μισθό, αλλά ως “ωφελούμενοι”. Αυτό αποτελεί μια πάγια τακτική του κεφαλαίου με στόχο το διαχωρισμό των υποκειμένων από τα κοινά τους συμφέροντα. Τα προγράμματα της κοινωφελούς εργασίας, βαθαίνουν την εκμετάλλευση με την κάλυψη θέσεων με φθηνό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό. Οι εργαζόμενοι με δύναμη τους την οργάνωση και την αλληλεγγύη, θέτουν ως κεντρικά αιτήματα την παράταση του χρόνου του προγράμματος, την εφαρμογή της συλλογικής σύμβασης εργασίας της ΠΟΕ-ΟΤΑ, για τους αντίστοιχους κλάδους και τις ειδικότητες των εργαζομένων, την καταβολή του επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας κ.α

πηγή bit.ly/2MK27JV

-Στις 7/6 καταγγέλεται από τη διευθύντρια του Εσπερινού ΓΕΛ Χανίων ότι οι εργοδότες δεν επέτρεψαν στους περισσότερους από τους μαθητές και μαθήτριες αλλαγή βάρδιας, ώστε να συμμετέχουν στις πανελλαδικές εξετάσεις, με αποτέλεσμα να συμμετέχουν μόλις 2 άτομα. Σε απάντηση, πραγματοποιούνται παραστάσεις διαμαρτυρίας από εκπαιδευτικούς της ΕΛΜΕ Χανίων στην Επιθεώρηση Εργασίας και τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Οι εκατέρωθεν “αρμόδιοι” καταδικάζουν το γεγονός αποδίδοντας το στην “αυθαιρεσία ορισμένων εργοδοτών” και το θεσμικό κενό στο οποίο πέφτουν τέτοιες περιπτώσεις. Από την πλευρά τους οι εργαζόμενοι ζητούν την κατοχύρωση από τους θεσμούς της απρόσκοπτης συμμετοχής των εργαζομένων μαθητριών και μαθητών στις εξετάσεις και της πρόσβασης τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ταυτόχρονα, οι εργαζόμενες-οι μαθήτριες και μαθητές φέρονται αποφασισμένοι να απέχουν από τις επαναληπτικές εξετάσεις του Σεπτεμβρίου.

Τα παραπάνω γεγονότα αναδεικνύουν πώς ο κόπος και οι προσπάθειες των εργαζόμενων μαθητών και μαθητριών προσκρούουν πάνω στους ταξικούς φραγμούς που περιφρουρούνται με ζήλο από τα συμφέροντα των αφεντικών, ματαιώνοντας τις (όποιες) ελπίδες και δυνατότητες για κάθετη κοινωνική κινητικότητα. Αυτό που οι κρατικοδίαιτοι γραφειοκράτες ονομάζουν «αυθαιρεσίες ορισμένων» δεν είναι παρά μια ακόμα πτυχή της εργασίας που στη βιομηχανία τουριστικοποίησης των Χανίων -και κάθε Χανίων- τα αφεντικά προδιαγράφουν για τους εργάτες ολοένα και πιο εντατικοποιημένη και υποτιμημένη. Στο πεδίο του ταξικού ανταγωνισμού καμία διεκδίκηση των εκμεταλλευόμενων δεν περισσεύει· όμως όσο αυτός εντείνεται και όσο οι θεσμικές προσδοκίες αποδεικνύονται αυταπάτες, τόσο περισσότερο προκύπτει η ανάγκη για ταξική οργάνωση και για έναν επαναστατικό συνδικαλισμό.

πηγές bit.ly/2WXASPZ & bit.ly/2X4OzwK

Η Α.Σ. πρώην εργαζόμενη στο φροντιστήριο “Πρίσμα” απολύθηκε το 2014 γιατί διεκδίκησε -και πέτυχε- την καταβολή των δεδουλευμένων 2 χρόνων από τον πρώην εργοδότη της Β. Γκούμα. Ο τελευταίος είχε επιχειρήσει -ανεπιτυχώς- από το 2014 τη φίμωση και την ποινικοποίηση των συλλογικών κινητοποιήσεων του σωματείου της εργαζόμενης, μέσω συστάσεων από τους μπάτσους στην ίδια, αιτήσεων για ασφαλιστικά μέτρα και μηνύσεων. Στις 8/5 του 2019 η Α.Σ. καταδικάστηκε σε 4 μήνες φυλάκισης για συκοφαντική δυσφήμηση του πρώην αφεντικού της, ενώ στις 10/5 αναβλήθηκε (για τις 21/11) η δίκη που ακολουθούσε για τις κινητοποιήσεις της ίδιας με το Σύλλογο Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ) -όπου διεκδικούσαν με συλλογικές διαμαρτυρίες έξω από το φροντιστήριο την καταβολή των δεδουλευμένων και την επαναπρόσληψη της- η οποία θα έπρεπε να είχε παραγραφεί από το 2016 (!).

Με βάση τη συγκεκριμένη υπόθεση, τόσο η καταδικαστική για την εργαζόμενη απόφαση, όσο και η περίπτωση εκδίκασης και έκδοσης ανάλογης απόφασης το Νοέμβρη, ανοίγουν δρόμο για την περαιτέρω ποινικοποίηση των συλλογικών αγώνων των εργαζομένων, δημιουργώντας δεδικασμένο. Στοχοποιείται μια μορφή δράσης -οι συλλογικές κινητοποιήσεις έξω από τους χώρους εργασίας (μαγαζιά, γραφεία κ.τ.λ.)- της οποίας η αμεσότητα και ο δημόσιος χαρακτήρας την καθιστούν ταυτόχρονα αποτελεσματικό μέσο απέναντι στα αφεντικά, ενδυναμωτική για τους εργαζόμενους, αλλά και παράδειγμα κινήσεων που ξεφεύγουν από το καθιερωμένο θεσμικό πλαίσιο. Αυτό επιχειρείται -όχι τυχαία- σε μια συγκυρία όπου τα εργασιακά κεκτημένα εξαφανίζονται και όπου υπόσχεται πάρτυ ασυδοσίας για τα αφεντικά και συνθήκες γαλέρας για τους εργαζόμενους.

πηγή bit.ly/2R8HPs9