ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 9 * ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2010 * ΔΙΑΝΕΜΕΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΤΙΜΟ
Το ελευθεριακό σχολείο Paideia ιδρύθηκε το 1978 στην επαρχιακή πόλη Μέριδα της Ισπανίας και λειτουργεί μέχρι σήμερα. Μετά από επισκέψεις συντρόφων και συντροφισσών στο σχολείο…
Τον τελευταίο καιρό και ειδικότερα μετά την επικύρωση της συνεργασίας ελληνικού κράτους-ΕΕ-ΔΝΤ, η κουβέντα για αναζήτηση “προτάσεων” εξόδου από την κρίση στο χώρο της αριστεράς έχει ανάψει.
Το μήνα Μαΐο έγινε καταγγελία και κατατέθηκαν στοιχεία εναντίον των μπάτσων και της ναυτιλιακής εταιρείας ΑΝΕΚ για πλαστογράφηση παραστατικών εγγράφων της γραμμής Σούδα – Πειραιά, τα οποία εμφάνιζαν κρατούμενους που ‘ταξίδευαν’ τρίτη θέση …
Η κοινωνία, όλοι μας δηλαδή, παρακολουθούμε αποσβολωμένοι τις εξελίξεις, και ο καθένας αρχίζει να αναρωτιέται πώς θα αντεπεξέλθει σε αυτές. Η ατμόσφαιρα μυρίζει μπαρούτι, όλοι μοιάζουν να περιμένουν το μεγάλο μπαμ και να διατηρούν προς το παρόν την ψυχραιμία τους. Η απαξίωση στο πολιτικό σύστημα και τον καθεστωτικό συνδικαλισμό έχει χτυπήσει κόκκινο.
Η διάσπαση αλλά και η αδυναμία της αριστεράς να συνειδητοποιήσει αυτή την κρίσιμη στιγμή ότι οι εξελίξεις σε παγκόσμιο οικονομικό επίπεδο (και οι συνέπειες τους για την Ελλάδα) δημιουργούν συνθήκες που κάνουν τις διάφορες οικονομιστικές απαιτήσεις από μια κυβέρνηση-μαριονέτα του Δ.Ν.Τ να μοιάζουν λιγάκι αστείες, είναι δεδομένες.
Δημιουργείται λοιπόν ένα κενό, που διογκώνεται γοργά, ένα κενό που αναπόφευκτα πρέπει να γεμίσει. Έτσι το ορίζει η ιστορία. ”Όπως και να ’χει, τους επόμενους μήνες θα έχουμε μια απότομη κλιμάκωση της ταξικής αντιπαράθεσης. Αν μέχρι τότε δεν έχει υπάρξει καμία πολιτική πρόοδος, τότε η εξέγερση που έρχεται θα περιοριστεί απλώς σε εκδικητικά …
«Εντούτοις, οι ινδιάνοι δε διανοούνταν καν πριν τον ερχομό των λευκών, ότι η γη θα μπορούσε ν’ανήκει σε κάποιον ξεχωριστά και να μην αποτελεί το κοινό αγαθό όλων εκείνων που ζουν στην επιφάνειά της…»
(Ο. Ροζάκ – Πολιτική ιστορία του συρματοπλέγματος )
Τον τελευταίο καιρό το συναίσθημα που σχεδόν μονοπωλεί τις σκέψεις
και ορισμένες από τις πράξεις των κατώτερων και μεσαίων στρωμάτων του πληθυσμού της χώρας που βάφτισαν Ελλάδα, είναι αυτό της οικονομικής και εργασιακής ανασφάλειας.
Η καπιταλιστική οικονομική κρίση χτύπησε και την πόρτα μας, φέρνοντας μαζί με τις απάνθρωπες ντιρεκτίβες εξαθλίωσης του Δ.Ν.Τ. απόγνωση και κατάθλιψη στο λαό, όχι για το μέλλον αλλά και για το παρών. Εργασιακά, μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αιματηρούς αγώνες δεκάδων χρόνων, συνθλίβονται σε μια στιγμή. Γίνονται θυσία στο βωμό των «ιερών» αγορών, προσπαθώντας να κερδίσουν την εύνοια του ύψιστου Θεού που ονομάζεται χρήμα.
Ζούμε σ’ ένα κόσμο που το χρήμα κυριαρχεί και καθορίζει τις περισσότερες από …
Με μεγάλη μας λύπη πληροφορηθήκαμε τον θάνατο του αναρχικού συντρόφου Κώστα Σειρηνίδη τη Δευτέρα 14 Ιουνίου 2010, σε ηλικία 72 ετών. Ο Κώστας, πατέρας του προφυλακισμένου με ανύπαρκτα στοιχεία συντρόφου αναρχικού Άρη Σειρηνίδη ( ο οποίος κατηγορείται ως ο «ο τρελός με τις σαγιονάρες και το σομπρέρο» που πυροβόλησε κλούβα των ΜΑΤ στα Εξάρχεια), ήταν ένας από τους συνεπείς αγωνιστές του αναρχικού κινήματος.
Γεννήθηκε στη Νέα Ιωνία Βόλου το 1938. Μετά το Γυμνάσιο εισήχθη στη Σχολή Ευελπίδων. Το 1968 και ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η ιστορική διάσπαση του ΚΚΕ, μαζί με τη σύντροφό του Λούλα έγιναν μέλη του κόμματος. Συμμετείχαν στον αντιδικτατορικό αγώνα. Μετά τον Νοέμβριο του ’73, ως διοικητής του τάγματος επιστράτων Τρίπολης, προχωρά στην κατάληψη του λόφου «Μάη-Θανασάκος» με αίτημα την καταδίκη των υπαιτίων του μακελειού στο Πολυτεχνείο. Συλλαμβάνεται και φυλακίζεται στο Μπογιάτι μέχρι την πτώση της δικτατορίας.
Το 1978 αποτάσσεται από το στράτευμα με την κατηγορία της …
Λίγα λόγια και από μας (με χρονοκαθυστέρηση)
Πάνε κάποιοι μήνες απ’ το ανοιχτό κάλεσμα της «ΆΠΑΤΡΙΣ» προς οποιονδήποτε θα ήθελε να συμμετάσχει στο κινηματικό αυτό εργαλείο. Ωριμάζοντας την ιδέα στα μυαλά μας, συζητώντας και αναγνωρίζοντας την αναγκαιότητα αυτού του μέσου, αποφασίσαμε να συμβάλουμε και εμείς σ΄ αυτό το αυτοοργανωμένο εγχείρημα. Συμβολή τόσο σε επίπεδο λόγου και συνδιαμόρφωσης απόψεων, όσο και στα πρακτικά ζητήματα της οικονομικής ενίσχυσης και της διανομής του εντύπου.
Ποιοί είμαστε…
Η συντακτική ομάδα Χανίων δεν είναι τίποτα περισσότερο από ανθρώπους που συναντιούνται στο δρόμο, στις συνελεύσεις, στις αυτοοργανωμένες δράσεις. Άνθρωποι οι οποίοι τοποθετούν τους εαυτούς τους μέσα στους αγώνες ενάντια στην εξουσία. Άνθρωποι που είναι πεπεισμένοι ότι ο λόγος των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από καθεστωτική προπαγάνδα. Άνθρωποι που επιλέγουν να σταθούν ποικιλοτρόπως απέναντι στην άνευ προηγούμενου επίθεση του κράτους και των μηχανισμών του στο μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας.
Αντιπληροφόρηση και «ΆΠΑΤΡΙΣ»…
Όλα τα μέσα αντιπληροφόρησης, αφίσες, κείμενα, συγκεντρώσεις με μικροφωνικές, προπαγανδιστικές πορείες, καταλήψεις ραδιοτηλεοπτικών σταθμών και ότι άλλο σκαρφιστεί κατά καιρούς η φαντασία μας, έχουν το καθένα την ξεχωριστή του κινηματική αξία.
Η εφημερίδα δρόμου θεωρούμε ότι προσθέτει ένα ακόμα βέλος στη φαρέτρα μας, συμβάλλοντας στην επικοινωνία μεταξύ συλλογικοτήτων εδώ στην Κρήτη, αλλά και στη διάχυση του λόγου τους στην κοινωνία, από θέση εχθρική στην κρατική προπαγάνδα, τις εμπορευματικές σχέσεις, το οικονομικό -και όχι μόνο- αλισβερίσι των ΜΜΕ με την κάθε λογής και απόχρωσης εξουσία.
Η συμμετοχή μας στην από κοινού επεξεργασία της κοινωνικής πραγματικότητας, των συλλογικών διαδικασιών και των εμπειριών που προκύπτουν από αυτές και η καταγραφή τους σε ένα έντυπο δρόμου, με την ιδιαίτερη σημασία που έχουν στη διάδοση των κοινωνικών αγώνων και του ανταγωνιστικού κινήματος, ελπίζουμε ότι θα συμβάλλει στη διεύρυνση αυτού του εγχειρήματος σε παγκρήτιο επίπεδο.
Συντακτική ομάδα «ΆΠΑΤΡΙΣ»- Χανιά
